لازم نیست تلاشِ اولت بی‌اشتباه باشد. پاسخِ واقعی به تو نشان می‌دهد بارِ دوم دنبال چه چیزی بگردی.
سؤال برای تو؛ صدا برای تمرین
پنج سؤالِ همین صفحه فایلِ صوتی دارند. در هر سؤال، پیش از دیدنِ متن یا پاسخ، فایل را پخش کن و پاسخِ اولت را ثبت کن. اگر فقط متن را می‌خوانی، می‌توانی رابطه‌ی سؤال و مدرک را تمرین کنی؛ اما آن فعالیت، تمرینِ شنیدن نیست.
در همین صفحه
صدا را با کنترلِ هر سؤال پخش کن. پاسخِ اول پس از ثبت ثابت می‌ماند؛ بعد از بازپخش، پاسخِ دوم را کنارش بنویس و سپس متن و دلیلِ پاسخ را باز کن.
برای تمرینِ تازه
از نمونه‌های رسمی IELTS یک تمرینِ شنیداریِ دیده‌نشده انتخاب کن. دستورهای همان آیتم را رعایت کن و پیش از transcript یا کلید، پاسخِ اولت را نگه دار.
پیش از صدا، ببین دنبال چه هستی
سؤالِ زمان با سؤالِ روز یکی نیست. در یک فرم، برچسبِ هر جای خالی کمک می‌کند نوعِ اطلاعات را حدس بزنی: نام، شماره، روز یا یک چیزِ لازم. این حدس جواب نیست؛ فقط توجهت را جهت می‌دهد.
What time does the talk begin?
Target: the starting time of the talk.
ممکن است در همان ورودی، ساعتِ بازشدنِ ساختمان هم گفته شود. آن عدد واقعی است، ولی سؤال درباره‌ی شروعِ سخنرانی است. عبارتِ سؤال را با عدد نگه دار.
A listening loop
جوابِ اولت را نگه دار
یک بار بشنو و چیزی را که فهمیدی بنویس. اگر مطمئن نیستی، کنار پاسخ علامت بگذار. لازم نیست برای پنهان‌کردنِ اشتباه، پاسخِ اول را پاک کنی؛ مقایسه‌ی آن با پاسخِ بعدی بخشی از کار است.
اگر هیچ پاسخی نداری، همان را ثبت کن. بعد مشخص کن سؤال را نفهمیدی، واژه‌ای را نشنیدی یا بین دو اطلاعات انتخاب نکردی. این سه مشکل به یک نوع تمرین نیاز ندارند.
بارِ دوم با یک هدف بشنو
همان فایل را دوباره پخش کن. این بار فقط منتظر یک عدد نباش؛ به عبارتِ قبل و بعدش توجه کن. اگر پاسخ عوض شد، جوابِ تازه را کنار جوابِ اول بنویس.
The cafe opens at seven. Breakfast service starts at eight.
Question: When does breakfast service start?
در این نمونه‌ی نوشتاری، پاسخ eight است؛ چون به breakfast service وصل شده. خواندنِ این نمونه کمک می‌کند هدفِ شنیدن را بشناسی. خودآزماییِ بعدی فایل‌های صوتیِ دیگری دارد که باید اول بشنوی.
بعد از تلاش، متن را باز کن
حالا عبارتِ سؤال و عبارتِ پشتیبان را در متن پیدا کن. اگر پاسخ درست بود، فقط تیک نزن؛ بگو کدام عبارت از آن پشتیبانی می‌کند. اگر غلط بود، ببین چه چیزی انتخابت را عوض می‌کند: هجی، زمان، تغییرِ برنامه یا یک جمله‌ی منفی.
عبارتی مثل actually یا instead به‌تنهایی کلید نیست. رابطه‌ی کاملِ جمله را بخوان. یک برنامه‌ی تازه ممکن است جای قبلی را بگیرد؛ گاهی هم دو اطلاعات درباره‌ی دو چیزِ متفاوت‌اند و هیچ‌کدام لغو نشده‌اند.
همان تصمیم را با ورودیِ تازه امتحان کن
وقتی متن را دیدی، شنیدنِ دوباره‌ی همان ورودی دیگر مثل بارِ اول نیست. برای بررسیِ انتقال، یک نمونه‌ی تازه با همین نوعِ سؤال بردار و متن را پیش از پاسخ به خودت نشان نده. مثلاً به‌جای ساعتِ یک برنامه، زمانِ تحویلِ یک بسته را پیدا کن.
در یک یادداشتِ کوتاه بنویس: سؤال چه می‌خواست، بارِ اول چه نوشتی، بعد از بررسی چه فهمیدی و در مثالِ تازه چه کردی. این دفترچه یک تمرینِ شروع است؛ از تعدادِ پاسخ‌های آن نمره‌ی آیلتس یا میزانِ پیشرفت نتیجه نگیر.
